De Oudlandpolder is een uniek, historisch poldergebied waar landbouw, natuur en bewoning als eeuwenlang nauw met elkaar verweven zijn. De Oudlandpolder is een door de mens gemaakt landschap. Het van oorsprong slikken- en schorrenlandschap overstroomde regelmatig door de zee, die via getijdengeulen tot diep in het binnenland reikte. Om zich te beschermen tegen deze overstromingen, begon de mens vanaf de 10de eeuw dijken aan te leggen. Een dicht netwerk van grachten, sloten, kanalen en sluizen zorgde voor de afvoer van regenwater naar zee bij laag tij.
Door de zeespiegelstijging als gevolg van de klimaatverandering, komt dit regenwaterafvoersysteem in het gedrang. De kans op overstromingen bij hevige regenval neemt hierdoor toe. Drogere zomers leiden dan weer tot verzilting van de waterlopen en polderbodems omdat het water in de ondergrond zout is door de vroegere invloed van de zee. Verzilt water is onbruikbaar als drinkwater voor vee of beregeningswater voor gewassen. Ook de wortelzone van gewassen zal onder deze verzilting te lijden hebben. Ook de impact op biodiversiteit is niet te onderschatten.
Een aanpassing van het waterbeheer in de polders dringt zich op. Er zijn al strategieën en initiatieven lopende maar met de extra middelen die vrijgemaakt worden via het actieplan Blue Deal wil de Vlaamse overheid vooral private initiatieven een boost geven.
Volg hieronder het verloop van het project.
Zomer 2023
Inrichting van historisch permanente graslanden: installatie plasdraspomp
Najaar 2023
Inrichting van historisch permanente graslanden: herstel en onderhoud van 1,5 km laantjes en verbinding tussen verschillende laantjes
Najaar 2024
Januari 2025
Plaatsen van een stuw
Najaar 2025
Inrichting van natte graslanden met 7 kilometer laantjes
't Jacobientje is een perceel van 14,1 km2 dat dienst doet als graasweide voor grootvee.
Het open landschap is omgeven door akkers op hogere, drogere gronden en weilanden op lagere, nattere gronden. In het verleden werden laantjes in weilanden gegraven om afwatering te voorzien zodat de grazers drogere en nattere stukken hadden om op te lopen. De vegetatie groeide gefaseerd, naar gelang de vochtigheid van het landschap. Door het verbod op vegetatiewijziging zijn deze percelen historisch permanent grasland gebleven, maar zijn de laantjes en veedrinkpoelen verland. Hierdoor verdwijnt een deel van het historisch karakter van deze graslanden.
Dankzij het natuurlijk vermogen van deze percelen om water vast te houden, vormen ze ideale broedplekken voor weidevogels. Door verlandde laantjes minimaal en natuurtechnisch opnieuw uit te diepen, herstellen we de historische vorm en functie (waterretentie bevorderen). Resultaat is een gevarieerd microreliëf met natte zones (laantjes) en drogere zones ertussen. Een gunstige situatie voor fauna, flora en vee maar ook voor de bodem. De grond die vrijkomt bij het herstellen van verlandde laantjes, wordt op hetzelfde terrein verwerkt, bv ter hoogte van de erfdienstbaarheidszone van de waterloop Brede Wegzwin zodat de onderhoudtoegankelijkheid verbeterd wordt.
Binnen de beheerovereenkomst weidevogels werd een plasdraspomp geplaatst die water pompt naar de hoogst gelegen percelen. Als die vol met water zitten, stroomt het water naar de lager gelegen percelen.
